14 mei om 11.00 uur 'Wij bouwen de stad' in de Laurenskerk.
Een familievoorstelling n.a.v. het bombardement.
Op 23 april ook drie keer als school voorstelling.
Domestica dit jaar weer in de Operadagen! 'Traagheid'
Winter
De winter is in aantocht. Weer om binnen te zitten en handschoenen aan te doen als je naar buiten gaat. Zeker als je nog een beetje cello wilt spelen daarna. Maar binnen in de Laurenskerk is het ook nog fris. We hebben er bij de keuze van de locatie, weer 'gewoon' onder het hoofdorgel, wel rekening mee gehouden, maar de verwarming staat op deze maandag, als wij weer aan onze eerste repetitie beginnen, nog niet aan. Vivaldi zal voor de warmte moeten zorgen, en dat doet hij ook. In deze kou geen Vier Jaargetijden voor ons, maar drie concerten uit zijn opus drie, een dozijn concerten onder de titel L'Estro Armonico, de harmonische inspiratie. En het zou zijn grootste succesnummer worden. Blijkbaar had hij dat wel een beetje verwacht want hij stak er extra geld in om ze in Amsterdam te laten drukken bij Estienne Roger. De eerste druk verscheen in 1711, precies driehonderd jaar geleden. Reden voor feest, met een Nederlands tintje. Er zouden overigens nog twintig herdrukken volgen, een ongekend record voor de 18e eeuw!
Een van de grootste fans uit die tijd was Johann Sebastian Bach. De grote Bach bewerkte minstens de helft van deze stukken en zou zo de weg naar het componeren van concerten hebben gevonden. Vooral de manier waarop Vivaldi voor vier solo-instrumenten schreef moet hem gefascineerd hebben. De violen werden bij hem klavecimbels, maar verder heeft hij er nauwelijks iets aan veranderd. Wij doen het met violisten. En ze komen allemaal aan bod, in een solorol. Met als aanvulling, als kers op de taart, Pieter van Loenen. Hij was prijswinnaar op het Christina Concours en zal zijn veelzijdigheid in dit programma kunnen tonen. Niet alleen in een soloconcert, maar ook als een van de vier violen en als lid van het ensemble. Bovendien heeft regisseur Maarten Bakker nog wat voor hem in petto. Hij lijkt zich in ons gezelschap meteen op zijn gemak te voelen, dus dat kan weer een leuke produktie worden.
Die samenwerking met jonge talenten, zoals vorig jaar Amarins Wierdsma en volgend jaar Thomas Triesschijn, is een van de leuke en inspirerende elementen in onze serie. We proberen zelf ook jong te blijven en mee te gaan met de moderne ontwikkelingen als het onderhouden van een website en communiceren via facebook. Toch was ik verbaasd om te zien dat er zelfs een facebook-pagina van L'estro armonico is. Ik kan me voorstellen dat die na 23 november nog wat meer fans zal hebben. Beschrijvingen op internet variëren van 'inexhaustable showcase of invention' naar 'considered to be the most influential collection of baroque orchestral music'. Voor ons is het vooral een genot om te spelen. Zeker ook het dubbelconcert in g mineur, waarin L&L, Laurens en Loortje, soleren. Vooral het begin, waar met hele spannende harmonieën, spiccato gespeeld, een ijskoude klank bereikt wordt. Weliswaar geen Vier Jaargetijden, maar toch een beetje een muzikale winter.
